Thema omschrijving

De programmalijn Droge Kunstwerken richt zich in het bijzonder op het aantonen van de constructieve veiligheid van droge kunstwerken en tunnels die in eigendom en/of beheer zijn van Rijkswaterstaat en draagt daarmee bij aan het effectief beheren van deze droge kunstwerken gedurende de levenscyclus.

Omdat het grootste deel van het kunstwerkenareaal is opgebouwd uit bestaande kunstwerken gaat de meeste aandacht uit naar de beoordeling van de constructieve veiligheid van bestaande constructies en de daarvoor in ontwikkeling zijnde Richtlijnen voor Bestaande Constructies (RBK). Desalniettemin wordt het belangrijk gevonden dat ook aandacht wordt besteed aan nieuwe ontwikkelingen en nieuw te ontwerpen constructies. Blijven we nieuwe constructies met de gangbare, bekende materialen en methoden bouwen of gaan we gebruik maken van nieuw ontwikkelde materialen en monitoringtechnieken met potentiële verbeteringen op het terrein van duurzaamheid, economie, onderhoud, hinder, enz.?

De belangrijkste expertises die in binnen het thema droge kunstwerken van belang zijn, zijn gerelateerd aan de Eurocodes, en wel in het bijzonder aan:
A.    Veiligheidsfilosofie en belastingen  – EN 1990 en EN 1991
B.    Betonconstructies (betonnen bruggen en viaducten) – EN 1992
C.     Staalconstructies (stalen bruggen en viaducten) – EN 1993
Daarnaast is kennis van materialen en assetmanagement onontbeerlijk, met name, maar niet alleen, voor zover dat betrekking heeft op inspecties en instandhouding.

Ambitie

De ambitie is om de maatschappij ten dienste te staan door kennis van constructies en constructiegedrag op het gebied van droge kunstwerken en tunnels te vergroten en te delen, opdat optimaal gebruik gemaakt kan blijven worden van het bestaande arsenaal en nieuwe constructies beter presteren als het gaat om bijvoorbeeld economie, duurzaamheid en mobiliteit (minder hinder).

samenwerkingstopics voor droge kunstwerken